Dat klinkt als unieke muziek © Eva-Maria Biss

Ik weiger mee te doen met goede voornemens. Elk jaar stel je dan bij jezelf vast dat het een plaat is die blijft hangen. Dat risico heb je niet met mp3′s Vandaar dat ik het een veel beter idee vind om je elk jaar op een mp3 te richten. Deze blijft nergens haperen en vloeit mooi voort.

Omdat het moet passen bij de afkorting mp3, noem ik het jouw ‘mantra-plan-3′

Samengevat gaat het er om dat je elk jaar de belangrijkste thema’s waar je wilt mee bezig zijn, samenvat in 3 ‘bewegende’ woorden. Deze 3 woorden zijn goed te herinneren (als een soort mantra) en zijn jouw rode draad (‘plan’) voor dit jaar.

Waarop te letten bij het maken van je eigen mp3?

• Laat ze spontaan in je opkomen, op een intuïtieve manier (voor inspiratie). Kom je aan meer dan 3, vat ze dan toch samen in 3 woorden. 3 dingen onthoudt ook beter dan 5 dingen.
• Het zijn woorden waar beweging in zit en positief gericht, ten goede van jezelf. De woorden roepen aangename gevoelens bij je op.
• Wees er niet langer dan 10 minuten mee bezig, vanaf dan zit je verstand er teveel tussen. 
• Ze zijn eenvoudig en hebben toch een diepere grond en symboliek. Het eenvoudige geef je aan je verstand om het te sussen, het diepere zal zijn werk wel onbewust doen.
• Herlees ze af en toe en laat ze daarna vooral los. Het is verboden je er verkrampt op te richten
• Je hangt die woorden waar je wilt of je kunt ze op het beeldscherm van je pc zetten. 
• Eventueel kun je er een mood board bij maken. Alles wat je tegenkomt dat dezelfde sfeer van een van de woorden uitstraalt, waar je warm van wordt in je lichaam, kun je er dan bij kleven. Gebruik je creativiteit en je eigen interesses.

Ik nodig je uit dit echt te doen. Het is eenvoudig, het lijkt zelfs te simpel om waar te zijn, en toch zul je eind dit jaar versteld staan. Ze zijn je onbewuste draden doorheen het jaar. Het zijn deze woorden en waar ze voor staan die je dit jaar jouw unieke muziek bezorgen! (een echte mp3 waardig dus) Na een tijd kun je terugkijken en zul je merken dat je al in die richting aan het bewegen bent, zonder dat je er sterke inspanningen hoeft voor te doen. Je hebt je gericht, het losgelaten en de rest volgt als vanzelf.

Een voorbeeld

Sofie: reizen (eindelijk wil ze die paar city trips doen i.p.v. erover te blijven dromen) – groeien (ze wil een paar workshops en een cursus volgen om zichzelf beter te leren kennen) – dansen (ze wil bewegen, maar waar ze kan van genieten).

Ze laat de woorden los en algauw ontdekt ze een boeiende danscursus. Een vriendin bezorgt haar informatie over een boeiende workshop zelfaanvaarding die ze gevolgd heeft ). Op internet valt haar oog opeens op een superkorting op een tripje naar Barcelona.

Mijn mp3 voor 2012

En ter inspiratie geef ik ook kort mijn mp3

SAMENWERKEN – BEWEGEN – EIGENHEID

Samenwerken: ik wil met een aantal mensen, waarmee ik op dezelfde golflengte zit, samen zaken realiseren. Samen staan we sterker, zijn we complementair en op die manier harmonieus. En ongelofelijk maar waar, opeens ben ik met een aantal fantastische mensen in gesprek om dingen te ontwikkelen.

Bewegen: ik wil mij meer uitdrukken en o.a. mijn eigen lichaam is daar een ideaal instrument voor, wat ik toch elke dag ter beschikking heb. Ik voelde dat ik meer moest uitbreken, en zie: ik amuseer me nu rot met partyrobics. Ik maak me lenig en krachtig via kundalini yoga. Ik sta ervan versteld dat het weinig inspannend is, geweldig aangenaam, en toch met zoveel effect. En al wandelend kom ik tot mezelf en tot inzichten waar ik mee verder kan. Fysiek ben ik aan het bewegen, maar ik voel ook het mentale effect hiervan. Er begint meer te bewegen …

Eigenheid: ik ga dit jaar voor alles wat eigen is aan mijzelf. Daardoor kan ik duidelijker mijn plaats bepalen in mijn omgeving. Dit zorgt voor harmonie en overeenstemming met mijzelf én met mijn omgeving. Enkel vanuit mijn eigenheid kan ik anderen veel beter aanvoelen, inspireren en op weg helpen als levenscoach.

Maak jouw eigen mp3 en win!

Doe de oefening, sta versteld en

>> vertel me jouw mp3 hier! 

Een onschuldige hand trekt 3 winnaars. Hun mp3 wordt (geanonimiseerd) in het volgende Levensboost E-Magazine vermeld. Zij ontvangen dan een mini-stappenplan om hun unieke eigenheid te ontdekken.

Er zal veel muziek gemaakt worden in 2012!

LevensCoach Eva-Maria
“Zin in het leven = Jouw eigenheid x Vuur x Actie!”

*

Je reactie boeit me. Laat ze horen!

Wil je steviger in het leven staan, ook al ben je behoorlijk gevoelig of voel je je kwetsbaar? Wil je je zachtheid als sterkte tot uitdrukking laten komen? Klop bij mij aan, ik help je met plezier op weg op de manier die het beste bij je past. Stel je vraag!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste inspiratie via het Levensboost E-Magazine. Schrijf je nu in.

Verre van perfect en net daardoor zo verrassend mooi. © Eva-Maria Biss

Het is tijd om de ideale vrouw of ideale man weg te gooien. Stop met perfect te willen zijn. Er is niets wat saaier is dan perfectie. En wie wil nu saai zijn?

Perfect zijn, dat betekent dat er niets komma nul eigenheid is. Niks komma nul persoonlijkheid die eigen is aan jou als mens zelf. Is dat écht de bedoeling van mens zijn? Het is dus eindelijk tijd om de ideale mens in jou weg te gooien.

De ideale mens is een mythe. Een mens is niet gemaakt om te voldoen aan ‘de ideale maten’ (en wie bepaalt dit trouwens?), ‘de ideale karaktertrekken’, ‘de ideale werkkracht’ …

Als je nu echt 1 goed voornemen moet hebben, dan is dat in 2012: begin met je eigenheid te ontplooien. Dat maakt pas de wereld mooi, boeiend, complementair, harmonieus. En dat is toch wat we willen: een mooie aangename wereld om in te leven!

3 tips om een start te maken met je perfecte zelf weg te gooien

1. Durf en heb er lak aan

Toegegeven, dat vraagt durf. Steve Jobs, nu gezien als de ideale manager en creatieve geest, werd ook omschreven als een tiran. Was hij enkel perfect en ideaal geweest, niemand had nu nog van hem gesproken. Hij stak uit, zowel in zijn als goed omschreven kwaliteiten, als in zijn nare kantjes. Waarmee ik er niet voor pleit dat je nu al je frustraties als een tiran moet beginnen uitleven!

Durf jezelf te zijn, ook als het je eens niet gaat. Wie zegt dat je altijd gelukkig moet rondlopen? Vecht niet tegen baalmomenten en ze zullen veel sneller wegebben, zonder spanning en wrijving in jouw binnenste. Het is net dat verzet dat voor spanning zorgt.

En als je downgevoelens veel sneller oplossen in jou, heb je meer tijd en energie over om je eigenheid te ontdekken. Je eigenheid ontdekken, is groeien als mens, en dat is jezelf ontwikkelen. Jezelf ontwikkelen en ontplooien, betekent dus niet meer en al helemaal niet minder dan gewoonweg jezelf zijn in al je unieke eigenheid. (*)

Ben je gevoelig, voel je je minderwaardig, ben je introvert, perfectionist, enz… Durf het opgeplakte etiket weg te gooien. Het etiket zorgt voor spanning en wrijving in jezelf. Daar ben je niets mee, tenzij je het als signaal gebruikt … om er wat mee te doen.

Durf vanaf nu te focussen op jouw unieke mix aan eigenheid. Op die manier wordt het etiket dat je tegenhoudt om jezelf te zijn en je gevangenzet, net jouw sterkte. 

Durf nu eindelijk eens echt vertrekken van wat je WEL hebt. Ben je bijv. gevoelig, wel dat is zo. Dat past bij jou, het is eigen aan jou, anders zou het niet zo zijn. Het maakt jou uniek en zonder zou je jezelf niet meer zijn. Voila, dat is uitgeklaard.

Ga hier nu mee aan de slag. Hoe geeft dit op het eerste zicht belemmerende aspect, een van de vele mooie aspecten van jou, je een unieke plaats in de wereld?

2. Zorg voor kleur

Zorg letterlijk en figuurlijk voor kleur. Je kunt beginnen met je kledij. Dat lijkt makkelijk. Vaak als ik foto’s bekijk met een groep mensen op, dan zijn de meeste mensen in zwarte en donkere kleuren gekleed. Zwart, lekker veilig, onopvallend! En ja, natuurlijk is zwart je lievelingskleur .

Het gaat dan wel over kledij, hier zit meer achter. Kledij weerspiegelt veel over jezelf, ook al ben je er ‘begot’ niet mee bezig. Als iedereen zwart draagt, dan verdrink je inderdaad onopvallend in de menigte.

Zwart is niet meer mijn kleur. Niets troostelozer dan zwart, al kan het wel eens ‘stylish’ zijn in bepaalde gevallen. Durf voor kleur zorgen, begin met je kledij. Het maakt je alvast veel stralender en levendiger dan zwart.

Gelukkig zijn kleurige sjaaltjes in opmars, al dan niet aangegeven door een styliste. Ze lichten je gezicht en ogen op. Weliswaar als het een kleur is dat bij je type past. Lijk ik nu zelf al een styliste.

Toch is kledij meer dan een symbool. Breng kleur bij jezelf en zo kleur in je omgeving en je leven. Gedaan met perfect saai zwart te zijn!

3. Doe waarvan je houdt

Doe de dingen waarvan je houdt. Het is in de actie dat je ervaart of het iets voor jou is. En daardoor leer je ook beter jezelf kennen. Zo ontdek je meer en meer wat eigen is aan jou en wat die unieke mix aan eigenheid is van je.

Wil je jouw unieke mix aan eigenheid veel duidelijker krijgen, dan is opschrijven een goede actie. Of tekenen, of … welke manier dan ook waarop je je het makkelijkste uitdrukt. Schrijf alles op wat je graag doet. En wees eerlijk: wat je écht graag doet. Kijk vooral naar de dingen die je nu al als vanzelf doet. Vaak merk je die niet meer op. Waar zoek je geen excuus voor om het niet te hoeven doen?

Een andere goede actie is dingen uitproberen. Het is pas door eens wat nieuws te doen, dat je kan ervaren of het bij je past. Past het bij je, dan leer je een nieuw stuk van je eigenheid kennen. Leer je meer en meer je unieke eigenheid kennen, dan weet je steeds meer wat bij je past en wat niet. Keuzes zijn zo snel gemaakt, in een flits van een seconde. Gedaan met dagen-, maanden-, jarenlang beslissingen overwegen …

(*) En in al je unieke eigenheid ontdekken dat je deel uitmaakt van het mens-zijn, dat je verbonden bent met de wereld.

Een extra goede actie is het niet alleen te willen doen. Stop met perfect te zijn en het ‘alleen te moeten kunnen’. Wil je je unieke mix aan eigenheid ontdekken en beter leren kennen, zodat je er je sterkte kan van maken? Met handige en haalbare oefeningen help ik je verder op weg. Niets boeiender dan die moeilijkste mens in je leven te leren kennen en hanteren: jijzelf!

Het is eigen aan mijn unieke eigenheid dat ik je hierbij verder kan brengen

LevensCoach Eva-Maria
“Zin in het leven = Jouw eigenheid x Vuur x Actie!”

*

Je reactie boeit me. Laat ze horen!

Wil je steviger in het leven staan, ook al ben je behoorlijk gevoelig of voel je je kwetsbaar? Wil je je zachtheid als sterkte tot uitdrukking laten komen? Klop bij mij aan, ik help je met plezier op weg op de manier die het beste bij je past. Stel je vraag!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste inspiratie via het Levensboost E-Magazine. Schrijf je nu in.

Een andere invalshoek biedt perspectieven © Eva-Maria Biss

Einstein was een intellectueel en tegelijkertijd een wijze mens. Hij kon zijn verstand goed gebruiken, maar liet eerst en vooral zijn gevoel en intuïtie aan bod komen. Hij zei ooit: “You won’t solve a problem with the same kind of thinking that caused it.”

Ik wil dit eens toepassen op ‘jezelf aanvaarden’. In heel wat artikels heb ik ‘jezelf aanvaarden’ verkend vanuit verschillende invalshoeken. Met het E-boek “Een handleiding om jezelf te aanvaarden” als afsluitende finale. Nu wil ik het eens vanuit een andere invalshoek benaderen, zoals Einstein aangeeft. Een manier die meer energie geeft dan vertrekken van wat er zogezegd niet is.

‘Jezelf aanvaarden’ wijst eigenlijk vooral naar het ‘niet-aanvaarden’. Dit betekent dat blijven focussen op ‘ik moet mijzelf aanvaarden’ en ‘hoe doe ik dat’, dat dit het ‘probleem’ niet zal oplossen. Want we blijven in hetzelfde ‘soort denken’.

De oplossing zit hem dus in de uitweg: de focus verleggen. Via een andere manier benaderen, zodat de zelfaanvaarding vanzelf komt en dus eigenlijk niet meer nodig is. Het is er dan gewoonweg, als een kracht.

Wat kan nu die uitweg zijn?
Ik haal er een heel aantrekkelijke uitweg bij. Dat is gewoonweg jezelf zijn, je unieke zelf zijn.

En wat is dat nu, jezelf zijn?
Jezelf tot uitdrukking brengen, volgens je eigenheid en je aanleg. Je passies uitdrukken, en je talenten waar je energie van krijgt. Dat zijn manieren om jezelf te zijn.

Door hiermee bezig te zijn, verleg je de focus op wat je WEL kan en waar je WEL energie van krijgt (en zo ook kwistig uitdeelt zonder leeg te lopen). Je voelt misschien al aan dat je dan geen nood meer hebt aan krampachtig bezig te zijn met ‘jezelf aanvaarden’. Het is er dan gewoon al, want je doet waar je voor gemaakt bent. Niet langer gesleutel aan wat zogezegd niet goed is aan jou, want dit betekent dat het je niet ligt.

Wel eindelijk vertrekken van wat bij jou vanzelf gaat. Ook al geeft de omgeving je misschien aan dat je dat best stopt. Het is wel degelijk iets wat bij jou vanzelf gaat. Dat is pas het echte startpunt waar JIJ iets mee bent en kunt. En dat kan professioneel zijn, maar ook in een hobby of vrijetijd.

Zo hang je minder af van andere mensen en hun erkenning of waardering. Je verwacht dit dan niet meer van hen. Paradoxaal genoeg komen mensen dan spontaan op de proppen met ‘complimentjes’. Ze genieten van jouw uitstraling. Ze voelen zich hierdoor geïnspireerd en dat willen ze belonen, als vanzelf.

En daarvoor moet je wel weten wat dat is, je passie, je unieke eigenheid, je talenten waar je energie van krijgt, kortom, je bezieling (dat vuur in jou). Hoe je dat ontdekt en daarmee aan de slag kan, dat is voor volgende artikels.

En dit is het begin van een heel ander leven. Een veel aangenamer, vloeiender leven dat veel meer vanzelf loopt. Wie wil dat nu niet? Het vraagt wat moed, en daarna is er de ‘point of no return’. Als dat geen interessant begin van 2012 is!

Durf je het aan, dat nieuwe leven?

LevensCoach Eva-Maria
“Zin in het leven = Jouw eigenheid x Vuur x Actie!”

*

Je reactie boeit me. Laat ze horen!

Wil je steviger in het leven staan, ook al ben je behoorlijk gevoelig of voel je je kwetsbaar? Wil je je zachtheid als sterkte tot uitdrukking laten komen? Klop bij mij aan, ik help je met plezier op weg op de manier die het beste bij je past. Stel je vraag!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste inspiratie via het Levensboost E-Magazine. Schrijf je nu in.

Mist zien en toch weten dat het er is. © Eva-Maria Biss

Noem het intuïtie of iets anders, dat ‘weten zonder te weten’, dat subtiele aanvoelen, die ingeving in een flits. Het is een interessant gegeven in ons leven. Het kan een dankbaar instrument zijn die we tot onze beschikking hebben. Het helpt ons eigen kompas beter volgen. We kunnen er steviger door in het leven staan. En niet onbelangrijk, met meer plezier en energie.

Intuïtie met de voeten op de grond. Hoe oefen je dat? Hier een oefening om je intuïtie uit te nodigen bij een vraag of issue. Of gewoonweg je intuïtie te leren kennen en erop te leren vertrouwen. En zo jezelf beter te leren kennen.

1. Bepaal eerst waarbij je je intuïtie wilt inzetten

Dat kan een vraag zijn. Of iets waar je een doorbraak in wilt krijgen of vinden. Je kunt daarvoor bij jezelf terecht. Je weet het wel, maar we zijn het verleerd dit ‘beste weten’ te gebruiken.

2. Schakel nu eerst je verstand en overtollige emoties uit

Als je nu al meteen je verstand wilt gebruiken, dan hou je er beter mee op. Op dit moment schakel je je verstand en ook je gedachten-gevoelens uit. Je wordt neutraal, zonder verwachtingen, oordelen, analyses, angsten, … Dit zijn de ‘intuïtie-killers’ en die kun je nu niet gebruiken. Zet ze op dit moment op de wachtlijst of in de wachtzaal.

3. Laat nu komen wat komt

Ga nu gewaarworden, op jouw manier. Verwacht niets, helemaal niets. En laat komen wat komt (lukt het best met ogen dicht): het aller-aller-eerste beeld, geluid, smaak, gevoel, associatie, gewaarwording, woord … dat in je opkomt, is het sterkste. De ‘flits’ die door je schiet, dat is het. Noteer dit (kort). Of teken het. Uit het op de manier die bij jou past.

Zoek nu nog geen verbanden of verklaringen. Weet: forceren = blokkeren. Gebeurt dit, laat het dan zijn. Doe het morgen weer.

4. Doe dit elke dag eens

Het vraagt wat engagement en ook motivatie. Bij dezelfde kwestie of bij een andere vraag of issue oefen je het elke dag een paar minuten. Na een tijd krijg je makkelijker een beeld of gewaarwording of wat dan ook bij jou opkomt. Sta open voor variatie hierin.

Misschien ontdek je ook dat wanneer er niets komt, wat dan precies in de weg zit. Blijf niets verwachten, telkens weer. Verwacht dus niet elke dag dat het ‘lukt’.

Durf ‘fouten’ maken, want na een tijd zul je het verschil merken. Waar ben je werkelijk iets mee en wat is geen intuïtie. Je zult het ‘weten’. Je intuïtie zal blij zijn met de aandacht en de waardering die het krijgt. Dit is dus een belangrijke en diepe aandacht voor jezelf en wat belangrijk is voor jou. Wat aandacht krijgt, dat groeit. Weet dus wel eerst of je wilt dat je (aanvoelen van je) intuïtie groeit

5. Tot zover het oefengedeelte

Wanneer je dan weet hoe jouw intuïtie zich kenbaar aan je maakt, dan kun je een stap verder gaan en het inzetten voor complexe beslissingen, waar je met je verstand niet uit raakt. Of waar je met je emoties en verstand in de knoop zit. 

Jouw intuïtie helpt je om een uitweg te vinden. Het is een vorm of manier van diepgaander contact met jezelf te hebben. Het helpt je jezelf beter te leren kennen en zelfaanvaarding zal als vanzelf volgen.

En pas dan, na het oefenen en bij het inzetten voor (levens)keuzes, mag je er nadien terug je verstand en je buikgevoel bij halen.

Neem al je intuïtieve inbreng eens samen. Maak het visueel voor jezelf op een blad voor je. Kijk nu welke verbanden i.v.m. je vraag of issue je ziet, voelt, gewaarwordt. Welke richting wijst je intuïtie aan? Welke mogelijkheden krijg je aangereikt? Wat zag je tot nu toe nog niet?

En, wat is jouw manier om je intuïtie ten goede van je leven en keuzes in te zetten?

Of geef jij intuïtie een andere naam? Want intuïtie is soms een omstreden ‘fenomeen’. Wie het er niet voor heeft, die komt ook geen intuïtie tegen. Misschien wel iets anders. Wie er wel voor openstaat, die wordt gevoed door intuïtie in elke stap die hij zet. Boeiend!

*

Je reactie boeit me. Laat ze horen!

Wil je steviger in het leven staan, ook al ben je behoorlijk gevoelig of voel je je kwetsbaar? Wil je je zachtheid als sterkte tot uitdrukking laten komen? Klop bij mij aan, ik help je met plezier op weg op de manier die het beste bij je past. Stel je vraag!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste inspiratie via de nieuwsbrief Zebe-zine. Schrijf je nu in.

Zachte bloem en toch sterk genoeg om 3 bijen te dragen © Eva-Maria Biss

We hebben allemaal ergens wel eens een gevoel van ‘there is more to life than meets the eye’. En inderdaad, er gebeurt veel meer dan we zien. Wel kunnen we het voelen of traceren, op verschillende manieren.

Een voorbeeld. Iemand geeft een presentatie en je voelt je als luisteraar ongemakkelijk. Die persoon straalt op een of andere manier twijfel uit, subtiel. Je ziet het niet en toch voel je iets raars bij jezelf.

Iemand anders geeft een presentatie. Je hangt aan haar lippen. Je voelt energie en enthousiasme bij jezelf opkomen. Wat die persoon brengt, dat komt uit haarzelf. Je ziet het niet, je voelt het wel meteen. Je vangt dit haast automatisch op.

En zo kunnen we nog wel meer zaken opnoemen. Het gaat om dat gevoel dat je in een flits hebt, bijna voordat je het kunt ‘vangen’. En het brengt meteen een hele wereld. Je weet het en kunt het niet in één woord benoemen.

Sommigen willen dit zo bewijsbaar mogelijk benaderen. Naar mijn gevoel komt er dan nog veel niet aan bod. Na het lezen van zo’n boek, miste ik toch precies de essentie. Anderen noemen het intuïtie, een aanvoelen waarbij je weet zonder te weten. Het is een beeld, een gevoel, een gewaarwording, een zindering, een geluid, een smaak … in een flits. Niet te grijpen en toch is het er. Voor alle gemak noem ik het hier ook intuïtie. Blijf gerust je eigen woord(en) ervoor gebruiken.

Luisteren naar je intuïtie is ook een manier van jezelf aanvaarden. Dan doe je ‘jezelf aanvaarden’. En door jezelf te aanvaarden sta je steviger in het leven. Het is luisteren naar alle signalen en gevoelens die je hebt. Het is door daar beter naar te luisteren, dat je door hebt welke signalen ook werkelijk iets aangeven. Het is dus voorbij bijv. overweldigende gevoelens.

Luisteren naar je intuïtie zorgt dat je jezelf beter aanvoelt en weet wat belangrijk is voor jou. Het spreekt dan ook voor zich dat je hierdoor geleidelijk aan steviger in het leven staat. En dan nog wel in jouw eigen leven!

Wil je jezelf beter aanvoelen, waardoor duidelijker is waar je naartoe wilt? Oefen dan in luisteren naar je intuïtie, of hoe je het zelf ook noemt. Dit is concreet jezelf aanvaarden: aandacht hebben voor wat je jezelf aangeeft via gevoelens, lichaam, gewaarwordingen, …

In een volgend artikel geef ik een oefening hierop. Wil je je nu al wat voorbereiden, begin dan simpelweg met het volgende: voel je lichaam, voel hoe het vanbinnen voelt, voel wat er stroomt en waar het stroomt, voel waar je gevoelens en gewaarwordingen voelt in je lichaam, …

Nog vaak stel ik vast dat behoorlijk wat mensen niets voelen in hun lichaam. Ze staan er niet meer bij stil. Leren luisteren naar je intuïtie, en dus eigenlijk ook wezenlijk naar jezelf luisteren, begint met je lichaam binnenin te voelen. Ook zonder dat het pijn doet, want dan kun je niet anders dan voelen. Laat me hier aangeven dat pijn al het roepen van ons lichaam is.

Ons lichaam is het communicatiemiddel dat we voorhanden hebben om te kunnen luisteren naar onszelf. Zonder is onmogelijk. En met hersenen alleen zal het ook niet lukken! Dus moeten we dat lichaam van onszelf eerst leren voelen en kennen. Ga met je brede aandacht naar binnen in je lichaam en voel het. Maak contact met jezelf, concreet met je lichaam, want dat ben jij. Een hele wereld zal zich openen!

Een testje, te beantwoorden met ja of neen:

1. Voel je je hart vabinnen?
2. Voel je je eten verschuiven in je darmen?
3. Voel je je bloed doorheen al je aderen stromen, overal?

Jouw resultaat:

3 x neen: je weet waar te beginnen met voelen van je lichaam
2 x neen: een goed begin, doe zo verder
1 x neen: je bent heel goed op weg
3 x ja: je mag over naar het volgende level

Tot de volgende keer!

Eva-Maria

*

Je reactie boeit me. Laat ze horen!

Wil je steviger in het leven staan, ook al ben je behoorlijk gevoelig of voel je je kwetsbaar? Wil je je zachtheid als sterkte tot uitdrukking laten komen? Klop bij mij aan, ik help je met plezier op weg op de manier die het beste bij je past. Stel je vraag!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste inspiratie via de nieuwsbrief Zebe-zine. Schrijf je nu in.

Laat jezelf los ... en dan ben je er voor jezelf! © Eva-Maria Biss

Omdat het zo prachtig de essentie van los laten weergeeft, wil ik het hier ook plaatsen. Het volgt mooi op de artikels over afscheid (Stilvallen en Goed afscheid). Het geeft de richting aan naar jezelf aanvaarden en het leven aanvaarden. We hebben het leven gekregen en de levenskracht is er in ons, laten we het helemaal stromen in onszelf. Voel hoe die levenskracht in je zit!

Het toont ook zo mooi aan dat het ontbrekende element dat we in ons leven zoeken, enkel en alleen in onszelf ligt. Enkel en alleen daar is het te vinden. Nergens anders en bij niemand anders.

Ons hele leven hebben we 1 iemand die er altijd is, toch zolang we leven. Wie zou dat zijn?

Inderdaad, jijzelf. Het is met die ‘mens’ dat we ons hele leven delen. Van niemand anders kunnen we dat zeggen. Laten we dan ook gaan voor een goede relatie met onszelf. Wanneer dat goed zit, dan kunnen we echt leven. Zoek jouw leven dus niet eerst bij een ander of bij iets anders. Nodig het eerst uit bij jezelf. Enkel vanuit onszelf kunnen we in de wereld bewegen en anderen ontmoeten. Enkel als we er zijn voor onszelf, kunnen we er zijn voor een ander.

Vergeet dus nooit in je leven dat je het met jezelf te doen hebt. Dit aanvaarden geeft zoveel meer vrijheid en vertrouwen dan je hele leven vechten met en in jezelf! Neem jezelf dus maar volledig mee, met huid en haar, in hart en nieren én met elke cel en vezel die je rijk bent. Doorheen je eigen gevarieerde landschap maak je de mooiste wereldreis van je leven.

En nu eindelijk het gedicht. Voel het!

Leren loslaten

Op een dag leer je het subtiele verschil kennen
tussen een hand vasthouden en een ziel ketenen
Dan leer je dat liefde niet betekent: leunen
en dat gezelschap niet betekent: veiligheid
Je ontdekt dat een kus geen contract is
en een cadeau geen belofte
Je begint je nederlagen te accepteren
met je hoofd omhoog en je ogen open
Je leert vertrouwen op vandaag
omdat morgen te onzeker is voor plannen
Na een poos leer je dat zelfs zonneschijn je verbrandt
als je er te veel van krijgt

Dan wordt het tijd je eigen tijd te beplanten
en dan zorg je voor je eigen ziel
en wacht je niet langer op een wonder van buitenaf
En dan weet je echt, dat je het echt kunt volhouden
en dat je echt sterk bent
en dat je echt waarde hebt
En je leert en leert
Bij ieder afscheid leer je

Voltaire (1694-1778 filosoof)

*

Je reactie boeit me. Laat ze horen!

Zit je hopeloos vast? Je wilt sneller laten doordringen hoe je tegenhoudt wat je het liefste van al wilt? Met plezier ben ik je spiegel waarmee je het ontbrekende element in jezelf ontdekt. Vraag me!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste inspiratie via de nieuwsbrief Zebe-zine. Schrijf je nu in.

Deze knop verwacht niets en wordt een fris groen blad © Eva-Maria Biss

“Werkelijke liefde begint waar niets terug wordt verwacht.” – Antoine de Saint-Exupéry

Dit opent een interessante ‘wereld’ om eens te verkennen in het kader van ‘niet bereiken wat je het allerliefste wilt’. En hoe ook zelfaanvaarding hier weer om het hoekje komt kijken.

Je kunt dit toepassen op een relatie. Het is echte liefde die diep uit jezelf komt als je ze geeft en je verwacht niets terug. Je geeft en daarna laat je los. Je helpt zo die ander groeien als mens.

Graag bekijk ik het ook eens van de kant van jezelf. Met jezelf heb je ook een relatie, willens nillens. Bovendien de belangrijkste relatie in je leven, van waaruit alles vertrekt! Heb je jezelf al eens liefgehad zonder dat je er van jezelf iets voor terugverwacht? Zonder verwachting voor jezelf? Geen ‘en nu de beste zijn’. Geen ‘en nu goed in de smaak vallen bij iedereen’. Geen ‘en nu een braaf meisje zijn’. Geen ‘en nu de beste prestatie op het werk’ neerzetten. Geen ‘en nu moet ik perfect zijn’.

Wat doet dit met je als je eens inbeeldt dat je jezelf kan liefhebben zonder dat je er iets van jezelf voor in de plaats terugverwacht. Onvoorwaardelijk. Kan je dat? Zonder verwachtingen te hebben tegenover jezelf?

Het lijkt mij nog best moeilijk als je er eens goed over nadenkt. En het voelt. Vaak voel je dat er toch ergens diep een of andere verwachting tegenover jezelf is. Een verwachting om je ‘levensmissie’ te vinden. Een verwachting om gelukkig te zijn. Een verwachting om in de smaak te vallen bij iedereen. Een verwachting om gezond te zijn. Een verwachting om zonder pijn te zijn. Een verwachting om slank te zijn. En ga zo maar door.

En zolang we dingen van onszelf verwachten voor echte liefde voor onszelf, kunnen we dit ook niet onvoorwaardelijk verwachten (wel ja) van iemand anders. Versmachtend. Voor onszelf. Versmachtend voor de andere waar we een relatie mee hebben (welke relatie dan ook).

Wat dan wel doen? In gevoel jezelf liefhebben. 

Voel die liefde voor jezelf. Durf dit toelaten en durf je eraan overgeven. Het is wel degelijk toegestaan. En verwacht dan helemaal niets. Geef jezelf over aan jezelf. Laat los. Laat jezelf los. Dat is dus de kern van aanvaarden. Jezelf aanvaarden zonder iets te verwachten van jezelf.

En voel hoe vrij dat voelt! In jezelf.

Ik durf wedden dat er opeens veel meer gebeurt dan je ooit had kunnen vermoeden. In jezelf en rondom je. Dat er dan het een en ander doorbreekt bij jezelf. Er is geen verwachting, de liefde is er in jezelf en dan kan het eindelijk gebeuren. Dat wat je zo graag wilt. Je staat ervoor open, want wat komt mag komen. Je vertrouwt diep in jezelf (dus niet in gedachten) dat het goed komt. Als je dat kan, dan lijkt het alsof er wonderen gebeuren. Maar je verwacht geen wonderen, ze gebeuren en jij ontvangt ze met open armen. Dat is pure uitnodiging.

Een mooie afsluiter: “De vogel van het paradijs landt enkel op de hand die niet grijpt.” – John Berry

Probeer maar eens uit! >> En laat me je bevindingen horen  

>> Lees ook: Waarom bereik je niet wat je wilt? – Deel 1

*

Je reactie boeit me. Laat ze horen!

Geraak je er zelf niet uit en wil je sneller laten doordringen hoe je tegenhoudt wat je het liefste van al wilt? Met plezier ben ik je spiegel waarmee je het ontbrekende element in jezelf ontdekt. Vraag me!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste inspiratie via de nieuwsbrief Zebe-zine. Schrijf je nu in.

Het komt erop neer dat leven steeds weer wil vernieuwen, in welke levensfase iemand zich ook bevindt. Overgangen horen gewoonweg bij het leven, in welke periode van je leven je je ook bevindt. Deze overgangen kunnen van buitenaf komen of van binnenuit, een soort ontwikkelproces dat we in ons hebben. Dat laatste voelen we aan bij onszelf.

Vergeet niet jouw levensboeken goed dicht te doen als je ze uitgelezen hebt. © Eva-Maria Biss

… ” [Ingrepen van buitenaf] worden niet zelden ervaren als een schok … Het innerlijk proces loopt daarmee veelal niet synchroon maar vraagt veel meer tijd. Als de afloop van een fase zich meer van binnenuit aandient gaat aan de concrete verandering vaak een periode vooraf die gekenmerkt wordt door onbestemde en moeilijk te duiden gevoelens van stagnatie.”

“In beide gevallen is het van belang aandacht te schenken aan het innerlijke proces omdat het een voorwaarde is om de vernieuwing te kunnen ontvangen en op een eigen manier vorm te geven. Die vernieuwing (in een voor ieder mens eigen ritme) is belangrijk … in die zin dat daardoor de eigen zingeving en vitaliteit van mensen wordt verzorgd.” …

“Er is een overgang gaande, het gaat over afbouw terwijl de nieuwe vorm er nog niet is of de nieuwe ruimte in mensen zelf nog niet helder is. Er dient zich een nieuwe fase en ontwikkeling aan die om rust en ruimte vraagt.”

“Afscheid nemen is dan een actueel thema. Een bekende verhouding tussen jezelf en de omgeving wordt als het ware opgezegd en dat kan pijnlijk zijn, soms wordt zelfs weer oude pijn aangeraakt. Er kan sprake zijn van verwarring over de emoties die daarbij voelbaar worden. Het zal duidelijk zijn dat het in die eerste fase tijd kost om een begin van aanvaarding te zien. … in die fase de spanning kunnen uithouden. Ruimte en bedding maken en vertrouwen in het leven met zijn eigen ritme zijn dan belangrijke aspecten. Je zit in de paradox dat je soms het gevoel hebt niet veel te doen en toch doe je belangrijk werk en schiet je op.”

“Na het afscheid de vernieuwing

In een bezinningsfase die daarop volgt kan het afscheid worden beschouwd als een vraag die om verheldering vraagt. Het reactieve neemt af en de vraag welke betekenis het afscheid kan hebben voor het vervolg van leven … krijgt ruimte. In die fase is het zinvol om te oogsten uit de fase die afloopt of al voorbij is. Het stilstaan bij de oogst uit ervaringen, uit relaties, uit het eigen talent, uit de ontwikkelde kennis en uit de eigen oorspronkelijke en gegroeide wijsheid is een oefening in ontvangen en voelen van de eigen bron die als fundament kan dienen voor een goed vervolg van leven en loopbaan.” …

“Het ontvangen van die oogst kan ook de nieuwsgierigheid voeden naar hetgeen zich wil aandienen. Het kan ruimte maken voor sluimerend vermoeden en wellicht zelfs verlangen naar hetgeen zich wil aandienen. Door die bewustwording van je werking, van wat je met je talent teweegbrengt dring je eigenlijk weer dieper tot je wortels door. Dan komt er weer ruimte voor de zingeving, een fase van veel innerlijk werk als opmaat tot een goede en vervullende ‘doorstart’. Als de eerste fase goed doorlopen is, met andere woorden als het afscheid de aandacht heeft gehad die nodig is, kan er in deze meer creatieve fase echt iets nieuws ontstaan, dan kan er dus transformatie plaatsvinden.”

… “Dat is het terrein van het zelfonderzoek, biografisch werk, aandacht voor zingeving, het ontdekken van hernieuwde vitaliteit en de vraag welke nieuwe betekenis daaraan gegeven kan worden. …Dan kun je spreken over organische groei in leven …”

“… Gaandeweg het leven en de loopbaan kan stilstaan bij overgangen ook betekenen dat illusies losgelaten moeten of mogen worden. Illusies over wat je allemaal nog moet, wat allemaal gerealiseerd moet worden, oude boodschappen over welke prestaties je moet leveren en wie je zou moeten zijn teneinde de waardering te verdienen. Dat kan een soms pijnlijk proces zijn; eenmaal goed doorleefd kan het betekenen dat mensen daardoor meer hun ware aard, talent en wensen ontdekken en ontvangen.” …

“Op die wijze kijken naar en werken met het thema afscheid kan mensen echt dichter bij zichzelf brengen en hulp zijn in het meer op aarde zetten van de eigen bezieling, de eigen aard en het eigen talent. Goed afronden is van belang om de energie en aandacht weer te kunnen mobiliseren in het nu en in staat te zijn om de verandering in het leven inhoud en vorm te geven.” …

“… leven dat steeds weer wil vernieuwen in welke levensfase iemand zich ook bevindt. Goed leren omgaan met het thema afscheid kan leiden tot blijvende of steeds hernieuwende vitaliteit en levenslust passend bij de levensfase. Bovendien kan het in deze tijd van versnelling betekenen dat mensen met groeiend vertrouwen vanuit een innerlijke oriëntatie veranderingen tegemoet kunnen en durven zien.”

Belangrijk is dus die innerlijke oriëntatie, dat innerlijk aanvoelen van jezelf. Leer je innerlijke kompas terug aanvoelen en volgen. Van daaruit vind je je weg in je leven en in de wereld!

Hoe? Als je wat voelt, niet twijfelen aan jezelf en voelen wat je voelt. Wat betekent het voor jou in aanvoelen. En durf ‘verkeerd’ gaan, want als je aanvoelt, dan geef je dat wel aan aan jezelf op den duur. Steeds beter voel je aan wat je jezelf aangeeft.

Plezier met wat je allemaal aanvoelt! Je innerlijke wereldreis gaat verder door een boeiend landschap, jouw landschap ;-)

*

Ik hoor graag je reactie op dit artikel!

Mooie woorden … en hoe kun je dit nu concreet in je leven brengen? Door te doen en te ervaren! Ik help je je eerste stappen zetten bij het gebruiken van je eigen innerlijke kompas. Eindelijk mag je jezelf zijn. Waauw, wat een ruimte, wat een rust!

Je hoeft enkel bereid te zijn de reis binnenin jezelf aan te vatten, want het ontbrekende element van jezelf ligt in jezelf. Ga voor online of live coaching: contacteer me!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste artikels via de nieuwsbrief Zebe-zine. Schrijf je nu in.

Eva-Maria

Gevangen in je eigen schelp? © Eva-Maria Biss

We zijn allemaal gevangenen

Ik zie je al fronsend kijken bij deze titel. Waar komt ze nu weer mee af, hoor ik je al denken. We zijn inderdaad allemaal gevangenen, ook ik. Weliswaar zijn we gevangen in en van onszelf. We maken gebruik van alles wat zich rondom ons en bij onszelf aandient en gebruiken dit als bouwstenen voor onze gevangenis. Jawel, “another brick on the wall”.

Een paar willekeurige voorbeelden, niet vies van enige overdrijving die kort door de bocht gaat, met als bedoeling het te laten doordringen.

• Ik moet werken, want anders heb ik geen geld en kan ik niet leven. Ik word geleefd. Dat is een gevangenis.
• Ik ben een heel gevoelig persoon, dus ik ben minder waard, want gevoelens horen niet te zijn. Dat is een gevangenis.
• Ik heb overgewicht, dat zit in de familie, dus het zal zo moeten zijn, ook al wil ik dit niet. Ik vecht dan maar mijn hele leven tegen mezelf en slinger mezelf als een jojo heen en weer. Dat is een gevangenis.
• Ik heb een ziekte of aandoening, er is een stuk af van mij, ik zal nooit gezond en volwaardig kunnen zijn. Dat is een gevangenis.

Onze gevangenis maken we zelf, in onszelf. En hiervoor zijn we heel creatief. Ja, dat kan op het eerste gevoel af zeer deprimerend zijn. Toch hoeft dit niet. Je hoeft hier niet te stoppen. Je hoeft het leven daardoor niet als hard en moeilijk te zien en het zo te ervaren. Je kan dat, mocht je het echt willen. Ik zou je toch aanraden zo jezelf niet te kwellen.

Wat betekent dit nu? Is dit een stopteken? Of is het een wegwijzer? Wat kunnen we hier nu mee doen?

Heel simpel, als we onze gevangenis zelf maken, betekent dit dat we ook onze vrijheid zelf kunnen maken. Vrijheid is als een frisse aangename wind die door onszelf waait. Dat is onze levenskracht die door ons heen stroomt.

Die levenskracht is er trouwens elke dag zolang we leven. Zonder leven we niet. Zo simpel is het. Leef je? Ja … wel, dan heb je die levenskracht in je. Geen excuses meer nu!

Een stap is te beseffen, te voelen en te laten doordringen in welke gevangenis we onszelf gestopt hebben. Voor elke mens is dit anders. We zitten elk in onze eigen gevangenis. Waar houd jij jezelf (allemaal) mee gevangen? Wat zijn de verschillende bouwstenen ervan? Hoe ziet jouw gevangenis eruit?

In een andere stap kun je beseffen en voelen dat je je eigen cipier bent. Maak contact met die cipier en ontdek wat nodig is om vrijgelaten te worden. Vraag dit dus aan jezelf, want enkel jij kan het weten. Waarvoor ben je veroordeeld … door jezelf?

De uitdaging in het leven is onze eigen gevangenis te laten oplossen en vrij te worden … IN onszelf. Het is daar dat vrijheid, en trouwens ook ‘geluk’, te vinden is: in onszelf. Werkelijk nergens anders. Dit staat los van de omstandigheden. In welke omstandigheid ook, de vrijheid is in jezelf. Tenzij je jezelf gevangen zet. Ha!

Hoe eenvoudig kan het niet zijn: je hebt er enkel en alleen jezelf voor nodig. Jezelf die je, waar je ook bent en zolang je leeft, altijd bij je hebt. Van niets of niemand anders kun je dit zeggen. Je gevangenschap zal zo lang duren tot dit eindelijk in jezelf doordringt … Tot het doordringt in elke cel en vezel van jezelf. Dat is niet doordringen in gedachten of met je verstand.

Vrijheid voel je in jezelf, het is geen gedachte! Bij het verder ‘op zoek’ gaan naar vrijheid en ‘geluk’ in jezelf raad ik je aan te voelen in jezelf en jezelf aan te voelen. Niet tastbaar en toch aanwezig.

Weet je voor jezelf hoe vrijheid voelt? Wanneer voel je dat? Waar voel je het en wat word je lichamelijk gewaar? Als je dat stilaan weet, kun je dat meer en meer gaan herkennen. En op die manier meer en meer toelaten en laten gebeuren in jezelf.

En vergeet niet op een goede manier afscheid te nemen van je gevangenis, laat het daarna los en ga op weg naar het nieuwe in jezelf: jezelf in vrijheid. Door te weten hoe vrijheid voelt, is het niet meer onbekend en beangstigend. Zo evolueer je er stapje per beetje naartoe. Op jouw tempo.

Veel succes!

*

Je reactie boeit me. Laat ze horen!

Geraak je er zelf niet uit en wil je sneller laten doordringen hoe je tegenhoudt wat je het liefste van al wilt? Met plezier ben ik je spiegel waarmee je het ontbrekende element in jezelf ontdekt. Vraag me!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste inspiratie via de nieuwsbrief Zebe-zine. Schrijf je nu in.

De zon gaat onder en de zee blijft er zijn. © Eva-Maria Biss

We weten dat alles constant verandert. Niets in het leven en bij onszelf blijft hetzelfde. Gewoon al het feit dat we groeien en ouder worden, toont dit aan. Lees ook: Alles stroomt.

Dat is ook een belangrijk aspect bij zelfaanvaarding. Je kunt jezelf zowat aanvaard hebben en plots verandert iets helemaal in je leven. Het zal opnieuw een proces van zelfaanvaarding vragen. Opnieuw evolueer je verder als mens.

Hoe gaan we hier nu mee om? Goed afscheid nemen!

Een schitterend artikel hierover is voor mij: “Goed afscheid noodzaak voor vernieuwing loopbaan” van Roel Wink in het tijdschrift LoopbaanVisie nr 1, januari 2011.

Kort samengevat gaat het over de eindigheid der dingen die ons leven raakt. Ons leven zit vol verlies en afscheid nemen. En dit hoeft niet dramatisch te zijn, zelfs integendeel. Het artikel geeft hierdoor een heel interessante invalshoek aan zelfaanvaarding. En ja, ook aan verliesverwerking.

Ik wil je in twee blogdelen de mooiste stukken meegeven. Laat je inspireren!

… “Een afscheid betekent, idealiter, dat we ons afscheiden van het oude en dit loslaten zodat er ruimte ontstaat voor iets nieuws. Eigenlijk is afscheid dus te beschouwen als het nemen van een drempel, een overgang. Het oude is nog niet helemaal weg en het nieuwe is nog niet volledig aanwezig. Dat maakt afscheid nemen tot een proces dat met allerlei gevoelens en vragen gepaard kan gaan. Gaan we daarmee om of daarom heen? … Of blijft er van alles liggen waar iemand later nog over kan struikelen?”

“Afscheid als ongemakkelijke noodzakelijkheid

Phanta Rhei, alles stroomt. Het leven zien als een ononderbroken stroom van verandering. Zo bezien is afscheid nemen eigenlijk aan de orde van de dag. Je ontwikkelt jezelf, de omgeving verandert, kinderen worden volwassen, je verandert van baan, je verhuist.”

“Aandacht besteden aan het thema afscheid is belangrijk om die momenten te leren zien als een betekenisvol deel van de overgangen die gewoon bij het leven horen en die wezenlijk zijn voor onze ontwikkeling.” …

“Ontwikkeling kent een eigen dynamiek en vereist van tijd tot tijd een heroriëntatie op de bestaande orde. Daar hoort soms ook het accepteren van een verlies bij. Er moeten dan zaken worden losgelaten, juist om weer ruimte te maken voor vernieuwing die van binnenuit wil. Net als in de natuur moet er dan eerst worden gesnoeid en vraagt het vervolgens geduld voordat er weer groei kan zijn.”

“In onze samenleving is de oriëntatie nogal sterk en eenzijdig gericht op groei, expansie en activiteit. Dat brengt ons veel maar het betekent wel dat we niet zo goed zijn in het aandacht geven aan afbouw en ervaringen van stagnatie. Bovendien zijn we als mensen dol op de continuïteit. Onze persoonlijkheid zal alles doen om de status quo te handhaven. Dat deel van onszelf beschouwt de wereld graag als onveranderlijk. Toch zijn er ook signalen uit de eigen binnenwereld die duiden op een naderende transitie.” …

“Niets is voor de eeuwigheid, alles is onderhevig aan de levenswet van opgaan, blinken en verzinken. Discontinuïteit kan zich laten voelen als een stagnatie, terwijl het juist kan dienen als voeding voor het leven zelf. Juist omdat we nauwelijks leren omgaan met stagnaties is het vaak moeilijk het als zodanig te herkennen en er de aandacht aan te geven die nodig is. Allerlei verschijnselen die kunnen duiden op een stagnatie als signaal dat er een overgang aan de orde is worden daaro ontkend of hooguit bestreden als symptomen van iets dat ongewenst is. Er ontstaat ongenoegen en onrust en onze eerste reactie is doorgaans er niet teveel aandacht aan te geven. Een eerste reactie om pijn te vermijden. Vervolgens zoeken we nar wegen om het vervelende gevoel zo snel mogelijk kwijt te raken.”

“Fasen van afscheid

Eigenlijk is dit een uiting van de eerste fase die herkend kan worden als mensen een transitie doormaken. De fase van ontkenning. … [we] willen niet aanvaarden dat er echt iets moet worden afgesloten. Er is een overgang aan de orde die spannend is vanwege de ongewisse toekomst.”

… “het proces dat mensen doormaken na het verlies van dierbaren. … mensen hetzelfde soort proces doormaken in andere verliessituaties, … zelfs ook bij een zelfgekozen verandering” …

“Ideaaltypisch doorloop je dan het volgende proces:
- van ontkenning naar erkenning
- van woede naar vergeving
- van negatief onderhandelen naar het accepteren van de realiteit
- van depressie naar expressie (in welke vorm dan ook)
- van doffe berusting naar aanvaarding en nieuw perspectief”

… “Goede begeleiding is daarbij van levensbelang. Het kunnen ontvangen van gevoelens van onrust, ongenoegen en andere mogelijke signalen die kunnen wijzen op stagnatie … is al geen sinecure, ze werkelijk op waarde kunnen schatten zonder de hulp van een betrokken en kritische meekijker is bijna niet te doen. Ik schrijf van levensbelang omdat het belangrijk is … het verlangen dat zich op die manier laat horen te leren verstaan en stagnatie niet alleen als een ongewenst probleem te benaderen maar als hulp, als een oproep om juist daardoor levenskunst te ontwikkelen.”

“In die begeleiding is verduidelijking van transitieprocessen als voorwaarde voor groei en ontwikkeling helpend. Aandacht voor de gevoelens die een rol spelen, zeker ook voor het ongebrip en de boosheid en daar echt contact over maken is belangrijk. Ook de confrontatie met de echte werkelijkheid en tot slot de stimulans tot expressie in welke vorm dan ook … zijn wezenlijke aspecten in de begeleiding. Tenslotte zijn geduld en het niet te snel naar concrete oplossingen willen belangrijk. Uithouden, kunnen leven met de vraag en op die wijze de fase die voorbij is echt kunnen afronden en te voelen welke vernieuwing van binnenuit vorm wil krijgen. Dat is een klus die niet eenvoudig is, maar dat mag nooit een excuus zijn om er maar aan voorbij te gaan.” …

Dit toont voor mij alvast het belang van (zelf)aanvaarding. Deze zelfaanvaarding zorgt voor het rustpunt dat nodig is in die overgang van ‘oud’ naar ‘nieuw’. Ook wel van onze ‘oude zelf’ naar onze ‘nieuwe zelf’. We hoeven niet bang te zijn om stil te vallen hierdoor. Net integendeel maakt het deel uit van onze groei.

We hebben een ‘autonoom ontwikkelproces’ in onszelf, om het met de woorden van Wink te zeggen. Als we loslaten komt het vanzelf naar boven, want het wil van binnenuit vorm krijgen. Vandaar dus ook het belang van jezelf aan te voelen. Aanvoelen waar het rustpunt nodig is, de stagnatie uit dit artikel. En aanvoelen om los te laten en ‘te snoeien’, zoals in het artikel. Het loslaten zorgt ervoor dat duidelijk wordt voor onszelf waar we naartoe willen.

In het volgende blogartikel geef ik deel twee van “Goed afscheid”.

*

Ik hoor graag je reactie op dit artikel!

Mooie woorden … en hoe kun je dit nu concreet in je leven brengen? Door te doen en te ervaren! Ik help je je eerste stappen zetten bij het gebruiken van je eigen innerlijke kompas. Eindelijk mag je jezelf zijn. Waauw, wat een ruimte, wat een rust!

Je hoeft enkel bereid te zijn de reis binnenin jezelf aan te vatten. Ga voor online of live coaching: contacteer me!

Of blijf op de hoogte van de nieuwste artikels via de nieuwsbrief Zebe-zine. Schrijf je nu in.

Eva-Maria